กริ๊ง  กริ๊ง!! เสียงโทรศัพท์ดัง

แม่โทรมานิเอง(ดีใจจัง!แม่โทรมาทุกวันเลย).

คุยกะบแม่มีทั้งไร้สารระและมีสาระนุกหนานดี.

เข้าเรื่องมีสาระดีกว่า

บอกกับแม่ว่า??.

 

หลังจากเรียนมาได้1เทอม เฮ้อ!! มันช่างรวดเร็วนะ

ยังไม่ทันได้ทำไรเลยวันนี้ก็เป้นอีกววันหนึ่งที่ความขี้เกียจมาเยื่อน

แต่ก็ต้องบอกกับตัวเองอยู่เสมอ

ว่าเราต้องมีอะไรที่ต้องทำอีกมากมาย.

อีกทั้งต้องตั้งใจเรียนและตั้งใจทำงานนะคร้า

ถึงแม้จะเป็นอย่างไรนะก็ยังสู้ต่ะ.

สู้เพื่อแม่ค่ะ..

วันหลังแวะมาอัพเดทใม่นะค่ะ..

 

 

   เฮ้ย!! เหนื่อบจังเลยชีวิตการทำงานมันช่างเป็นไรที่บอกไม่ถูก นี่เป็นคำพูดของทุกๆๆ คนที่ชอบบ่นเป็นประจำแต่สำหรับเรานั้นมันกะสนุกอีกแบบหนึ่งนะจากชีวิตที่เคยสุขสบายเรียนอย่างเดียว  ตอนเย็นกลับมาก็นอนสบาย ๆๆๆอยู่ห้องไม่งั้นก็ไปเดินห้างแน่ละซิ ชีวิตนักศึกษาช่างสบายแบบนี้แหละและที่สำคัญนะเที่ยวเก่งด้วยนะเราอ่ะ  ไม่อยากจะแฉเลย       แต่!!! ตอนนี้ทำงานแล้วอ่ะ  ไม่มีเวลาให้กับตัวเองเลย ไม่ได้เที่ยวด้วย  แต่พี่ๆๆ ที่ทำงานก้ใจดีสนุกสนาน เราเข้ากะคนง่ายมั้ง เลยทำให้สนุก พอทำงานเสร็จตอนเย็นก็ไปเรียน คิดไปคิดมาก็เหนื่อยนะเนี๊ยะ .... แต่ไม่เปงไร ลองดูละหว่ะ อยากทำงานนักนิ.. จะได้รู้มั้งว่าชีวิตมันเป็นยังไง5555  จะได้รู้จักคำว่าลำบากมั้ง...ตลกตัวเองมากเลย  ..เอาละพอแค่นี้ก่อนนะ ฉบับบนหน้ามาใหม่ โม้ไม่ได้เรื่อง ..

edit @ 9 Nov 2007 19:03:15 by Yo!

edit @ 9 Nov 2007 19:04:21 by Yo!